Tales of Zestiria

*Cannot take a screenshot here*
by Vag.93 on 29 Οκτωβρίου 2015
Reviews

Τα "Tales of" games έχουν κλείσει αισίως μια 20ετία στην αγορά, προσφέροντας σταθερά ποιοτικές προσθήκες στο είδος των Ιαπωνικών RPG. Το Tales of Zestiria, φέροντας την σφραγίδα "tales" και υπογεγραμμένο από την μαιτρ στον χώρο Bandai Namco, δε θα μπορούσε να παρεκκλίνει σημαντικά από τους προκατόχους του. Εισάγοντας νέα στοιχεία στο gameplay και ένα πιο free roam inspired μοντέλο εξερεύνησης, αποκτά δική του ταυτότητα, δεν καταφέρνει όμως να αποφύγει λάθη που στοιχίζουν στην συνολική εμπειρία του παίκτη.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να προσθέσω ένα μικρό disclaimer, μια αποποίηση ευθυνών, για την έλλειψη υλικού (φωτογραφιών ή βίντεο) στο παρόν review. Δυστυχώς η Bandai Namco ακολουθεί στρυφνή πολιτική σχετικά με τα πνευματικά της δικαιώματα κι έτσι έχουν απενεργοποιηθεί τα share tools του Playstation για όλους. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως κανείς (ούτε εγώ σαν reviewer) δε μπορεί να τραβήξει και να δημοσιεύσει πλάνα από το παιχνίδι. Ζητώ συγνώμη λοιπόν και δηλώνω υπεύθυνα πως έβαλα ο,τι βρήκα από το Google. And I'm not even mad...

Σενάριο

Δυστυχώς, για ένα παιχνίδι με την λέξη "Tales" στον τίτλο, το παραμύθι που διηγείται το Zestiria είναι ριχό, κλισέ και αργεί σημαντικά να πάρει τα πάνω του, αφού συμπεριλαμβάνοντας το καταναγκαστικό farming που μας χαρακτηρίζει σαν RPGαδες, θα σας πάρει 5-8 ώρες για να ξεφύγετε από έναν βασανιστικό, αργό, πρόλογο, που σας βομβαρδίζει με ακατέργαστες πληροφορίες. Παίζετε τον ρόλο ενός φτωχού, ορφανού αγοριού, που έχοντας σαν όπλο την αγνότητα και την καλοσύνη του, θα παλέψει να φέρει την ισορροπία σε έναν κόσμο που το μίσος και η χαιρεκακία έχει κάνει ανθρώπους και ζώα -ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ- τέρατα. Η "καθαρή" καρδία του Sorrey, του επιτρέπει να βλέπει πράγματα που οι απλοί άνθρωποι δε μπορούν. Πράγματα όπως η αληθινή μορφή των malevolence creatures, που στα μάτια των κοινών θνητών μπορεί να παρουσιάζονται ακόμα και σαν μια φυσική καταστροφή. Πάνω απ' όλα όμως, μπορεί να βλέπει, να συνομιλεί και να συνεργάζεται με τα Seraphims. Η Seraph φυλή, σύμφωνα με το παιχνίδι, ζούσε αρμονικά με τους ανθρώπους ώσπου... τα σπάσανε και από τότε είναι αόρατα για όλους πλην των λίγων εκλεκτών και του Λιακόπουλου. No, seriously, εντελώς trivial αυτό, αλλά υπάρχουν Seraphim και στον Χριστιανισμό και στον Ιουδαϊσμό. Google it...

Gameplay

Τα Seraphims, εκτός των άλλων, διακρίνονται με βάση κάποια elements. Ακόμα ένα κλισέ κομμάτι που συναντάμε σε πολλά RPG, αν και δίνει μια στρατηγική υπόσταση στον τρόπο που προετοιμάζετε τη μάχη. O Sorrey έχοντας το χάρισμα να επικοινωνεί μαζί τους, χρίζεται σύντομα Βοσκός (Sheppard), αποκτώντας παράλληλα τη δυνατότητα να γίνεται vessel για ένα Prime Lord και κάποια ακόμα Sub Lords. Πρακτικά αυτό βάζει τα Seraphims - φίλους του, μέσα στο σώμα του, έχοντας τον πλήρη έλεγχό τους. Όσο μακάβριο κι αν ακούγεται, οι δυνάμεις που παίρνουμε από τα Seraph είναι τεράστιες και "τρομπάρουν" το gameplay με γερές δόσεις καινοτομίας, με την εναλλαγή μεταξύ των Elements. Έτσι, αφενός δε βαριόμαστε ποτέ και αφετέρου έχουμε στην φαρέτρα ένα ευρύ φάσμα επιλογών που δίνει το πλεονέκτημα αν ζυγίσουμε σωστά, ενώ κάνει τις επιθέσεις μας... χάδια, αν δεν τα υπολογίσουμε.

Όταν το επιτρέπει το gauge meter μάχης, που γεμίζει σε συνάρτηση με τις κινήσεις μας, ο Sorrey μπορεί να ενώσει τις δυνάμεις του με ένα από τα διαθέσιμα Seraphs, συνθέτοντας έναν "Armatised" χαρακτήρα, με το δικό του Element και την δική του "ξεχωριστή" εμφάνιση. Η όλη φάση της μεταμόρφωσης θυμίζει σκηνικό Dragon Ball. Από το μόνιμα ξανθό μαλλί σε όλα τα Armatizations, στον τρόπο ένωσης, στις ατάκες που ξεστομίζουν οι χαρακτήρες κατά την επίθεση και μπορεί να γίνουν μονότονες σε μεγάλες μάχες.

Πέρα του elemental στοιχείου πάντως, το παιχνίδι ξεχωρίζει από τους προκατόχους του για τον αμιγώς action χαρακτήρα της μάχης του. Με τους κατάλληλους συνδυασμούς πλήκτρων, που έχουν μοιραστεί αρμονικά στο χειριστήριο και δεν κουράζουν αφού τα συνηθίσουμε, μπορούμε να κινηθούμε ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ εντός του προκαθορισμένου battlefield, ενώ τα dialog box και τα turn based κατάλοιπα, εκλείπουν εντελώς. Κάθε φυσική ή μαγική κίνηση που κάνουμε είναι σε ζεύξη με κάποιο πλήκτρο και κάπως έτσι επιτυγχάνεται κάθε μάχη να μοιάζει μοναδική. Σίγουρα από τις πιο καλοδεχούμενες αλλαγές, που μακάρι να δούμε και σε άλλους τίτλους στο μέλλον.

Οι εξορμήσεις μας στο... πληθωρικό Glenwood σίγουρα θα μας φανούν πιο "open" από άλλα regions προηγούμενων παιχνιδιών, δεν παύει όμως να είναι ένα γραμμικό παιχνίδι με την ψευδαίσθηση του ανοιχτού κόσμου. Ο ορίζοντάς μας μπορεί να είναι ανοιχτός, αλλά στην πραγματικότητα ακολουθούμε συγκεκριμένα μονοπάτια με αόρατα φράγματα και τεράστια κομμάτια στα οποία δεν έχουμε πρόσβαση. Ειδικά στα συνεχόμενα περάσματα που θα κάνουμε από ruins, temples κλπ, το μοτίβο γίνεται τόσο μονότονο που παρά την γραμμικότητα αναρωτιέσαι αν κάνεις κύκλους.

Άξιο αναφοράς είναι και το σύστημα customization εντός του μενού. Η παραμετροποίηση είναι δυνατή σχεδόν παντού. Υπάρχει ξεχωριστό tab για κάθε κομμάτι του παιχνιδιού, μέσα στο οποίο οι επιλογές είναι αμέτρητες. Μπορούμε να ντύσουμε τους χαρακτήρες με διάφορα items που βρίσκουμε ή αγοράζουμε, ενώ διαχωρίζεται η πανοπλία από τα κουστούμια, που επηρεάζουν συνήθως μόνο αισθητικά το παιχνίδι. Επιπλέον, μπορούμε πλέον να κάνουμε fuse τα όπλα ίδιας κατηγορίας, δημιουργώντας νέα, δυνατότερα, όπως επίσης έχουμε τη δυνατότητα να αγοράσουμε με ειδικά points (AP) αυτοματοποιημένες κινήσεις για τη μάχη. Φυσικά υπάρχουν και τα in-battle commands καθώς και ένα πλάνο, σχετικά με το πώς θα συμπεριφέρεται ο κάθε χαρακτήρας εντός μάχης, αλλά και που θα στρέφει την προσοχή του εκτός αυτής. Μπορούμε δηλαδή να αναθέσουμε σε κάποιο Seraph να φτιάχνει potions, σε άλλο να αναζητά χρυσό, σεντούκια κ.ο.κ.

Τέλος, υπάρχει διαθέσιμο και το local multiplayer, στο οποίο μπορείτε, με άλλους 3 φίλους, να πολεμήσετε μαζί το κακό. Δεν θα έλεγα πως είναι ιδιαίτερα εύκολο να συνεννοηθείς, ενώ δεν υπάρχει κάποιο versus mode, οπότε δεν ξέρω αν το co-op αποκλειστικά εντός μάχης αξίζει τον κόπο.

Γραφικά / Ήχος

Έχοντας στο μυαλό μου πως γράφω για ένα παιχνίδι που σχεδιάστηκε αρχικά για PS3 και αργότερα αποφασίστηκε το localisation και το port σε PS4 και PC, δε μπορώ παρά να θέσω τα standards λίγο χαμηλότερα απ΄ο,τι συνήθως. Τα cut scenes και τα skits είναι ποιοτικότατα και καλοσχεδιασμένα, αλλά το art style είναι generic και ξεπερασμένο. Ο in-game κόσμος έχει τα πάνω και τα κάτω του, με κάποια σημεία να κλέβουν εντυπώσεις και άλλα να απογοητεύουν. Χαρακτηριστικά, θα επαναλάβω το θεματάκι με τα ruins, που είναι πιο "φτωχικά" και από το σπίτι του Καραγκιόζη. Θα ήθελα περισσότερες εικαστικές προσθήκες, ίσως γενικότερα πιο πλούσια τοπία και πιο δραστήριους NPCs. Όσο κι αν θέλω να κατανοήσω πως το παιχνίδι στόχευε την προηγούμενη γενιά, αυτά είναι κάποια πράγματα που το Ni No Kuni, για παράδειγμα, εκτέλεσε αριστουργηματικά.

Η μουσική είναι σε αρκετά καλά επίπεδα. Τα κομμάτια ταιριάζουν άψογα με το περιεχόμενο και δένουν ομοιόμορφα. Ωστόσο πολλοί από τους scripted διαλόγους θα μπορούσαν να ήταν φωνητικοί. Το Voice Acting στα αγγλικά, αν και σχετικά ποιοτικό, δεν αγγίζει το γιαπωνέζικο, κυρίως λόγω των animation που χωρίς το κατάλληλο dub, μας στέλνουν βόλτα στο Uncanny valley των Anime. Ξέρετε τι εννοώ. Τις φάσεις που οι Ιάπωνες τραβάνε τα φωνήεντα από τα μαλλιά και κουνάνε χέρια-πόδια σαν σε κρίση επιληψίας. Προς αποφυγή τέτοιων awkward σκηνικών, προτιμήστε Japanese dub με αγγλικούς υπότιτλους. Παρατήρησα πως και κατά τη μάχη, οι κραυγές είναι πιο φυσικές στα γιαπωνέζικα.

Το παιχνίδι μας παραχωρήθηκε από την επίσημη αντιπροσωπεία της Bandai Namco στη χώρα μας, Bandai Namco Games Hellas, για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Item Reviewed

Tales of Zestiria

Author
29 Οκτωβρίου 2015
Developer

Bandai Namco Games / tri-Crescendo

Publisher

Bandai Namco Entertainment

Διανομή

Bandai Namco Games Hellas

Πλατφόρμες

PC / PS4 / PS3

Tested on

PS4

Κυκλοφορία

16 Οκτωβρίου 2015

Είδος

JRPG ( Japanese Role Playing Game)

PEGI

16

Θετικά

+ Armitizations. Είναι κουλ, πώς να το κάνουμε;

+ Μεγάλο βάθος σε επιλογές παραμετροποίησης σε μάχη και χαρακτήρες.

+ Ενδιαφέρουσα μάχη. Ίσως από τις καλύτερες Action Based σε RPG.

Αρνητικά

- Ρηχό σενάριο με κλισέ χαρακτήρες που αργεί να εκτυλιχθεί.

- Γραμμικό, κυρίως στα ruins και τα dungeons.

- Φτωχό εικαστικά, με generic art style.

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.5
Συνοψίζοντας

Το Tales of Zestiria καταφέρνει να εισάγει νέα στοιχεία στην ήδη πετυχημένη συνταγή της σειράς, με μια πιο... open world προσέγγιση και την πιο... action μάχη που είδατε ποτέ στη σειρά. Τα Armitization θα δώσουν νέα πνοή στο παιχνίδι σας, ενώ το βάθος στα βασικά συστήματα του τίτλου θα σας εκπλήξει. Η ιστορία που διηγείται μπορεί να μην κλέβει την παράσταση και να ξεδιπλώνεται με σχετικά αργούς ρυθμούς, αλλά στην πορεία θα σας επιβραβεύσει. Παρά τα λιγοστά του προβλήματα, ένα από τα καλύτερα Tale Games.

7.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%