Transient - Review

Σύντομη, ατμοσφαιρική περιπέτεια κοσμικού τρόμου σε cyberpunk setting
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 28 Οκτωβρίου 2020

Η επιρροή του Lovecraft είναι πλέον ιδιαίτερα συνηθισμένη σε κάθε μέσο διασκέδασης, από ταινίες και βιβλία, μέχρι σειρές και videogames. Μάλιστα, η εμφάνιση στοιχείων από το έργο του συγγραφέα είναι τόσο συχνή πια, που μερικές φορές προκύπτει κορεσμός και ψάχνουμε νέες, φρέσκες ιδέες.

Ωστόσο, ενίοτε εμφανίζονται εμπνεύσεις που διαχειρίζονται το υλικό του Lovecraft με εύστοχο τρόπο, συνδυάζοντας τις ιδέες του με στοιχεία από άλλα είδη. Μία τέτοια περίπτωση είναι το Transient, νέος τίτλος της ομάδας ανάπτυξης του λαβκραφτιανού θρίλερ “Conarium”.

Ως selling point του Transient παρουσιάζεται ο συνδυασμός τρόμου α λα Lovecraft με στοιχεία του υποείδους Cyberpunk. Πράγματι, από νωρίς φαίνεται πως θα δούμε μία ιστορία κοσμικού τρόμου, με παράξενα, αρχαία πλάσματα σε παράλληλους κόσμους, πλοκάμια και πολύ μυστήριο. Όμως, στην πορεία το setting μας μεταφέρει σε πόλη γεμάτη νέον, με τη βροχή να ραντίζει τους φουτουριστικούς δρόμους και να κυλάει στα τζάμια του σπιτιού του χαρακτήρα μας, στήνοντας ατμόσφαιρα που δανείζεται από διάφορες μεριές, από κυβερνοπάνκ έργα τύπου Blade Runner κυρίως, με έναν horror απόηχο μονίμως στον αέρα.

Ο συνδυασμός που προκύπτει έχει αρκετό ενδιαφέρον, τόσο αισθητικά, όσο και αφηγηματικά, και η εταιρεία ανάπτυξης κάνει τίμια προσπάθεια να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες που δίνονται. Παρότι το marketing του Transient βασίζεται στο «πάντρεμα» λαβκραφτιανού τρόμου με στοιχεία κυβερνοπάνκ, το πραγματικό αποτέλεσμα πάει πιο κοντά στα λημέρια του Clive Barker. Έτσι, παρόλο που υπάρχουν χαρακτηριστικά κοσμικού τρόμου, το Transient βασίζεται περισσότερο σε πιο σουρεάλ πτυχές της αφήγησής του και στο fantasy κομμάτι. Δηλαδή, αν και υπάρχουν εφιαλτικές εικόνες και ιδέες, το σενάριο δεν στηρίζεται τόσο εκεί και δεν προσπαθεί να τρομάξει τον παίκτη, αλλά να τον εμβυθίσει σε ένα σπιράλ φαντασίας τρόμου, με τη cyberpunk προσέγγιση στην καρδιά της εμπειρίας.

Πράγματι, έχει γίνει ωραία δουλειά στο στήσιμο του setting. Στη σύντομη διάρκεια του τίτλου (4-5 ώρες περίπου), θα προλάβετε να δείτε αρκετές πετυχημένες ιδέες. Θα λάβετε μέρος σε περίεργες τελετές ως meta-shaman, συνδυάζοντας σαμανικού τύπου τελετές με βότανα, και «τελετές» hacking στο deep web. Θα συναντήσετε φαντάσματα δεδομένων στη βροχή της πόλης, θα ταξιδέψετε σε άλλες, μυστήριες διαστάσεις και θα παίξετε ρετρό βιντεοπαιχνίδια για να εξιχνιάσετε φόνους. Επίσης, θα βρείτε αναφορές στην ονειρο-θάλασσα  του Barker. Συναρπαστικά πράγματα, τουλάχιστον, αν και θα μπορούσαν να λείπουν κάποιες εντελώς άμεσες αναφορές, όπως μία αχρείαστη επιγραφή που γράφει “Cthulhu”.

Δυστυχώς, το Transient δεν τα πάει εξίσου καλά στον ρυθμό της αφήγησής του και έτσι μας δίνει μία πλοκή που δεν καταφέρνει να συνδέσει επαρκώς τα ξεχωριστά του τμήματα και τελικά μπερδεύει. Η ιστορία και το setting δεν χτίζονται αρκετά και το παιχνίδι μάς πετάει με το κεφάλι στο σουρεάλ σενάριό του χωρίς να μας εξηγήσει τα διάφορα χαρακτηριστικά του. Βλέπουμε cutscenes, δεν καταλαβαίνουμε λέξη, και μετά στηριζόμαστε στο journal του χαρακτήρα για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, όσο μπορέσουμε. Έτσι, η εμπειρία βασίζεται περισσότερο στην ατμόσφαιρα παρά στην αφήγηση, και σε γενικές γραμμές το moment to moment gameplay δεν δίνει ξεκάθαρους, κατανοητούς στόχους υπό το πρίσμα του σεναρίου.

Το gameplay βρίσκεται στην ίδια μοίρα με την πλοκή: επισκιάζεται από την ατμόσφαιρα και μπαίνει σε δεύτερο ρόλο, δίνοντας αίσθηση του τύπου “Walking Simulator” πρώτου προσώπου, αν και έχει γρίφους και μερικές –παράξενες- μάχες.

Τα παζλ που καλούμαστε να λύσουμε είναι πολύ εύκολα, σε σημείο μάλιστα που ένα μεγάλο τους μέρος αποτελεί απλώς αγγαρεία και δεν προσφέρει σπαζοκεφαλιές. Δηλαδή, πολλές φορές το πώς λύνεται ο γρίφος είναι εντελώς πασιφανές και εμείς πρέπει απλώς να πραγματοποιήσουμε τις διάφορες ενέργειες που απαιτούνται, χωρίς να χρειαστεί να σκεφτούμε («φέρε τρία αντικείμενα εδώ, βάλ’ τα με αυτή τη σειρά στο δοχείο, πάτα όλους τους μοχλούς στη σειρά, για παράδειγμα). Βέβαια, υπάρχουν και μερικοί καλύτερα στημένοι γρίφοι, που είναι ευπρόσδεκτοι και ευχάριστοί. Ο χειρισμός, επίσης, είναι άγαρμπος και προκαλεί μερικά προβλήματα, όταν ας πούμε ανοίγουμε πόρτες, όταν περιστρέφουμε αντικείμενα ή χειριζόμαστε μοχλούς.

Ακόμα, λείπουν κάποιες απαιτούμενες διευκολύνσεις που πλήττουν τη ροή του gameplay, όπως για παράδειγμα: ενώ προσπαθούμε να λύσουμε έναν γρίφο, βγάζουμε το journal για να διαβάσουμε απαραίτητες για την επίλυση πληροφορίες, όταν όμως κλείσουμε το journal ο γρίφος δεν συνεχίζει και πρέπει να βγούμε και να αρχίσουμε εκ νέου την ενασχόληση με το παζλ. Επίσης, για να εμφανιστεί ένα button prompt πρέπει να πλησιάσουμε πολύ στο σημείο ενδιαφέροντος και έτσι προκύπτει πολλές φορές το λεγόμενο “pixel hunting”, το ψάξιμο δηλαδή σχεδόν στην τύχη στους διάφορους χώρους. Η σουρεάλ φύση του σεναρίου επηρεάζει το gameplay στο σύνολό του με αρνητικό τρόπο, καθώς είναι πολλές οι φορές που δεν ξέρουμε τι κάνουμε και γιατί, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να βρούμε τον δρόμο μας.

Υπάρχουν μερικά mechanics και κάποιες ιδιαίτερες ιδέες που, αν και έχουν στηθεί με αξιόλογο τρόπο σε γενικές γραμμές και είναι καλοδεχούμενα στοιχεία ως επί το πλείστον, πάσχουν από περιορισμούς στον σχεδιασμό όσον αφορά το gameplay. Έτσι, καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν περισσότερο ως ιδέες, σε θεωρητικό πλαίσιο, και σχετικά με το τι κάνουν για την ατμόσφαιρα, παρά ως μηχανισμοί του gameplay.

Η ατμόσφαιρα έχει ως επιπλέον βοήθεια τα όμορφα γραφικά, με μερικά ιδιαίτερα πετυχημένα οπτικά εφέ που θυμίζουν stop motion και φυσικά τα εφέ που βλέπαμε σε ταινίες τρόμου παλιότερης εποχής. Τα cyberpunk/cosmic horror vibes είναι παντού και θα καταφέρουν να κερδίσουν fans και των δύο πλευρών, ενώ ο σχεδιασμός του κόσμου, σε κυβερνοπάνκ αστικά περιβάλλοντα αλλά και σε σουρεάλ παράξενες διαστάσεις. Η μουσική είναι επίσης πετυχημένη και ατμοσφαιρική και οι ηθοποιοί κάνουν επαρκώς αξιόλογη δουλειά στην ενσάρκωση των χαρακτήρων.

Τελικά, το Transient είναι μία ενδιαφέρουσα μίξη στοιχείων τρόμου του Lovecraft, με τη φαντασία του Clive Barker και με χαρακτηριστικά από το sci-fi υποείδος cyberpunk. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύντομο, ατμοσφαιρικό παιχνίδι με ενδιαφέρουσες ιδέες, που μένει πίσω από προβλήματα στον σχεδιασμό και στην αφήγηση.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Developer

Stormling Studios

Publisher

Iceberg Interactive

Πλατφόρμες

PC, PlayStation 4, Xbox One

Tested on

PC

Κυκλοφορία

29 Οκτωβρίου 2020

Είδος

Adventure, horror

PEGI

12

Θετικά

+ Πετυχημένα γραφικά και ήχος που βοηθούν την ατμόσφαιρα
+ Ελκυστικές ιδέες στο σενάριο
+ Η μίξη Lovecraft/Barker σε cyberpunk setting
+ Κάποιοι γρίφοι έχουν ενδιαφέρον

Αρνητικά

- Άγαρμπος χειρισμός
- Η πλοκή παραείναι σουρεάλ και μπερδεύει
- Αρκετοί γρίφοι είναι ανούσιοι
- Μερικές ενδιαφέρουσες ιδέες πλήττονται από τον σχεδιασμό

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.5
Συνοψίζοντας

Τελικά, το Transient είναι μία ενδιαφέρουσα μίξη στοιχείων τρόμου του Lovecraft, με τη φαντασία του Clive Barker και με χαρακτηριστικά από το sci-fi υποείδος cyberpunk. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύντομο, ατμοσφαιρικό παιχνίδι με ενδιαφέρουσες ιδέες, που μένει πίσω από προβλήματα στον σχεδιασμό και στην αφήγηση. 

6.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1