The Vale: Shadow Of The Crown - Review

Ένα ατμοσφαιρικό RPG χωρίς γραφικά
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 24 Αυγούστου 2021

Το The Vale: Shadow of the Crown είναι ένα RPG χωρίς γραφικά. Ναι, όπως ακούγεται: πρόκειται για παιχνίδι ρόλων με σπαθιά, μάχες, εξερεύνηση, quests, πόλεις με πανδοχεία και σιδηρουργούς, πανοπλίες με τα δικά τους χαρακτηριστικά και, γενικά, ό,τι περίπου συνηθίζουν να περιλαμβάνουν οι τίτλοι του είδους. Αυτό που δεν περιλαμβάνει, όμως, είναι η εικόνα, αφού το The Vale έχει αναπτυχθεί με κύριο στόχο την προσβασιμότητα για ανθρώπους χωρίς ή με μειωμένη όραση. Έτσι, για να παίξουμε το The Vale χρειαζόμαστε μόνον την ακοή μας.

Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που παίζουμε τίτλο που βασίζεται αποκλειστικά στην ακοή και αφαιρεί εντελώς ή σχεδόν εντελώς τα γραφικά του. Ωστόσο, η υπόσχεση ενός ολοκληρωμένου RPG με αυτήν τη μορφή δεν είναι κάτι που συναντάμε συχνά. Σίγουρα μία φιλόδοξη ιδέα, ένα δύσκολο εγχείρημα, που τελικά, ευτυχώς, καταφέρνει να πετύχει όλους τους στόχους του και να είναι ταυτόχρονα ένα συναρπαστικό παιχνίδι φαντασίας.

Πρωταγωνίστρια της ιστορίας του The Vale είναι η Alex, μία τυφλή κόρη βασιλικής οικογένειας, δεύτερη διάδοχος του θρόνου μετά τον αδερφό της, ο οποίος τη στέλνει ως φύλακα σε ένα κάστρο μακριά από την πρωτεύουσα. Στον δρόμο, η Alex και οι σύντροφοί της δέχονται επίθεση και εκείνη, αφού καταφέρει να ξεφύγει, μένει μόνη σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο μέρος της χώρας. Για να επιβιώσει και να φτάσει σε πιο ασφαλείς τοποθεσίες, θα πρέπει να θυμηθεί την εκπαίδευσή της στα όπλα, να κυνηγήσει ζώα, να γνωρίσει φίλους και να αντιμετωπίσει εχθρούς. Είναι ένα απλό σενάριο, σε στιλ D&D session, που όμως ταιριάζει απόλυτα στο βασικό κόνσεπτ και λειτουργεί ιδανικά ως υπόβαθρο, με καλοστημένη ροή και ανατροπές για να διατηρείται το ενδιαφέρον.

Η Alex είναι χαμένη σε άγνωστες τοποθεσίες, τις οποίες δεν βλέπει, και, μέσω του ιδανικού ηχητικού σχεδιασμού που κάνει θαύματα, μεταδίδονται στον παίκτη ή την παίκτρια τα ακριβώς κατάλληλα συναισθήματα, σε κάθε στιγμή. Για να βγούμε από μία σπηλιά, την εικόνα της οποίας έχουμε μόνον μέσω της περιγραφής του συνοδοιπόρου της Alex, πρέπει να ακολουθήσουμε τον ήχο ενός καταρράκτη, λαμβάνοντας υπόψη και την ηχώ, και να κατευθυνθούμε προς τα εκεί, μην δίνοντας σημασία σε άλλες πηγές ήχου, σε σταγόνες που πέφτουν στο έδαφος ή σε έναν πυρσό που καίει, για παράδειγμα. Όταν φτάσουμε σε ένα χωριό, θα ακούμε τον έμπορο να φωνάζει τις τιμές τις πραμάτειας του, τον σιδηρουργό να χτυπάει το αμόνι, θα πιάσουμε με το αυτί μας τη μουσική απ’ την ταβέρνα. Κάθε ήχος τέτοιου τύπου οδηγεί σε ένα σημείο ενδιαφέροντος, με αποστολές και αντικείμενα για αγορά. Εκτός από την επιτυχία της προσαρμογής των λειτουργιών και δραστηριοτήτων ενός RPG χωριού, ο ήχος και η κίνηση αποκλειστικά με τη βοήθειά του, στήνουν μία εξαιρετική ατμόσφαιρα και έναν ολόκληρο, μεσαιωνικού στιλ με στοιχεία φαντασίας, κόσμο, με συστατικά που δεν μοιάζουν ως απλοί ήχοι αλλά ως οντότητες που υπάρχουν στον χώρο.

Η κίνηση γίνεται με ελεύθερο τρόπο, σε περιορισμένες όμως τοποθεσίες που περικλείονται από τοίχους ή φυτά. Στη οθόνη βλέπουμε μόνο κάποια particles να αιωρούνται και να κινούνται ανάλογα με το τι κάνουμε, δίνοντάς μας μια ιδέα για την κατεύθυνσή μας, ενώ αλλάζουν χρώμα τη νύχτα και αντιδρούν στις καιρικές συνθήκες, αλλά και αραιώνουν κάπως όταν πλησιάζουμε στα όρια του διαθέσιμου χώρου. Όλα αυτά είναι βοηθητικά για έναν παίκτη που βασίζεται και στην όραση εκτός της ακοής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για απαραίτητα χαρακτηριστικά, αφού κάθε ξεχωριστή κατάσταση μεταδίδεται άριστα μέσω του ήχου. Η νύχτα γίνεται αντιληπτή από τους ήχους του περιβάλλοντος και των ζώων, η βροχή κάνει το χώμα, που δεν φαίνεται καν, σχεδόν να μυρίζει. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα κατανόησης του χώρου και των συνθηκών, σε καμία στιγμή της περιπέτειας.

Τα particles που βλέπουμε στην οθόνη

Πάντως, μην περιμένετε open world εμπειρία ή κάτι παρόμοιο, αφού οι δημιουργοί, πράττοντας το σωστό, έχουν περιορίσει το εύρος της περιπέτειας και τελικά μας δίνουν μία σύντομη ιστορία, 7 περίπου ωρών, με γραμμική, στα περισσότερα τμήματά της, πρόοδο. Μπορεί αυτές οι αρχές να πάνε κόντρα σε εκείνες που συνηθίζονται στα σημερινά παιχνίδια ρόλων, εδώ όμως έχουμε ένα ιδιαίτερο, μοναδικό εγχείρημα, άρα δεν μπορούμε να το συγκρίνουμε πλήρως με άλλα RPG που έχουμε παίξει. Η γραμμική φύση του The Vale και η απλούστευση των μηχανισμών ρόλων λειτουργούν υπέρ του συνόλου, κάνοντας την εμπειρία πιο αποδοτική και το παιχνίδι πιο εύκολο στη χρήση, είτε παίζεται από άνθρωπο με μειωμένη όραση είτε όχι.

Και, ίσως σκεφτείτε, γιατί να παίξει κάτι τέτοιο κάποιος ή κάποια που βασίζεται στην όραση όταν ασχολείται με βιντεοπαιχνίδια; Πώς μπορούμε, σήμερα, να απολαύσουμε ένα παιχνίδι χωρίς γραφικά; Η απάντηση έρχεται μέσω της σκληρής δουλειάς που έριξε η εταιρεία ανάπτυξης ώστε να μεταδώσει την εμπειρία της τυφλής πρωταγωνίστριας στους σκοτεινούς τόπους του The Vale με τρόπο που δεν θα ήταν δυνατός με γραφικά στην οθόνη. Είναι, με λίγα λόγια, μία περιπέτειεα φτιαγμένη για να λειτουργεί έτσι, και μάλιστα μόνο έτσι. 

Τα particles τη νύχτα

Παίζοντας ως Alex, θα προσπαθήσετε κάποια στιγμή να εντοπίσετε ένα καμπανάκι που κρατά κάποιος θαμώνας σε ταβέρνα, ενώ παράλληλα ακούτε μεθυσμένα τραγούδια απ΄ τους υπόλοιπους. Θα σώσετε έναν άνθρωπο από το εσωτερικό ενός φλεγόμενου στάβλου, ψάχνοντας τον βήχα του με τα αυτιά σας και αποφεύγοντας τις φωτιές. Θα παλέψετε με αρκούδες και λύκους, θα αντιμετωπίσετε πλάσματα του βυθού, θα καταπιαστείτε με κλασικές σε RPG αποστολές, όπως την εξολόθρευση των ποντικών στο υπόγειο, εντοπίζοντάς τους όμως αποκλειστικά από τους ήχους που βγάζουν. Θα ακολουθήσετε τον ήχο του πυρσού ενός συντρόφου σας σε μία άγρια τοποθεσία, γεμάτη γκρεμούς που θα πρέπει να βρείτε ακούγοντας τον άνεμο να σφυρίζει στις πλαγιές. Θα φτάσετε σε μία πόλη δίπλα απ’ το ποτάμι και θα «ρουφήξετε» την πηχτή ατμόσφαιρα. Θα αντιμετωπίσετε πειρατές πάνω σε βάρκα, ακούγοντας τα βέλη τους να σκίζουν τον αέρα κυριολεκτικά δίπλα απ’ τα αυτιά σας. Όλα αυτά και πολλά ακόμα, θα τα ακούσετε και θα νιώσετε πως πράγματι συμβαίνουν μπροστά σας, ενώ όλοι οι μηχανισμοί στηρίζονται στον ήχο και τα πάντα λειτουργούν σωστά, με καλοστημένες και έυστοχες μεθόδους.

Οι χαρακτήρες, επίσης, «ζωντανεύουν» μέσω των ερμηνειών των ηθοποιών που, αν και εδώ κι εκεί είναι υπερβολικές, τελικά ταιριάζουν στο setting και αποδίδουν σωστά τις προσωπικότητες. Η πρωταγωνίστρια, ειδικά, είναι πάρα πολύ συμπαθής ως χαρακτήρας αλλά και εξαιτίας της ερμηνείας της, με αποτέλεσμα να είναι πολύ εύκολο να θέλουμε να ακολουθήσουμε τις περιπέτειές της και να ταυτιστούμε μαζί της.

Η βροχή

Η βροχή

Η δομή είναι σωστά στημένη για να μην γίνει η εμπειρία πολύ περίπλοκη, όμως σε κάποια σημεία καταλήγει να είναι απλοϊκή και επαναλαμβανόμενη. Στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, η ροή είναι η εξής: πάμε σε ένα χωριό, αγοράζουμε νέα όπλα και πανοπλίες, μπαίνουμε στην ταβέρνα ή το μοναστήρι, παίρνουμε μερικά quests (ολοκληρώνουμε ένα τη φορά), προχωρούμε παρακάτω, και πάλι απ’ την αρχή. Ενδιάμεσα, ευτυχώς, υπάρχουν κάποια εξαιρετικά set pieces, με κυνηγητό σε δάση το βράδυ, με εξερεύνηση παράξενων τοποθεσιών και με πολλές ακόμα καταστάσεις που σπάνε την επανάληψη.

Ακόμα, κατώτερο των προσδοκιών είναι το σύστημα των όπλων/πανοπλιών, που τελικά είναι κάπως αχρείαστο. Κάθε όπλο έχει τον τύπο του και τα stats του: υπάρχει τεράστιο τσεκούρι, σπαθί, σφυρί, με άλλη πιθανότητα για critical, διαφορετική ζημιά και ούτω καθεξής, ενώ το ίδιο ισχύει για την ασπίδα και την πανοπλία. Πρόκειται για απλουστευμένο σύστημα σε σχέση με τα συνηθισμένα σε RPG, αλλά μπορούσε να μείνει εντελώς έξω, αφού δεν κάνει ιδιαίτερη διαφορά, δεν γίνεται αισθητή η παρουσία του και οι διαφοροποιήσεις δεν μοιάζουν αρκετά έντονες για να είναι αντιληπτές και χρήσιμες (αν έχετε απορία, τα stats τα βλέπουμε στην οθόνη, πράγματι, ενώ είναι μόνιμα ενεργό το text to speech και έτσι, όπως κι όλα τα μενού, τα ακούμε κιόλας λεπτομερώς, με τη φωνή μιας ηθοποιού).

Τα stats ενός όπλου

Υπάρχουν όμως και κάποια εκνευριστικά σημεία, δυστυχώς, με καταστάσεις που οδηγούν σε fail state πολύ γρήγορα και κουράζουν. Για παράδειγμα, θα χρειαστεί για ένα quest να εντοπίσετε μερικά μελίσσια, όμως θα έχετε πολύ περιορισμένο χρόνο για να το κάνετε. Αν δεν έχετε συνηθίσει να παίζετε video games αποκλειστικά μέσω του ήχου (περιττό να πω ότι χρειάζεστε ένα καλό σετ ακουστικών με δυνατότητα για surround ήχο), θα έχετε πιθανότατα πρόβλημα, αφού πρέπει πρώτα να μάθετε να βρίσκετε την πηγή του ήχου μέσα στον χώρο. Έτσι, προκύπτουν κάποιες προκλήσεις που οδηγούν συνεχώς σε reload και ξεκινούν κάθε φορά απ’ την αρχή, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ενόχληση μετά από λίγη ώρα. Υπάρχει πάντως easy mode, όμως φαίνεται πως επηρεάζει μόνο -ή έστω κυρίως- τις μάχες.

Και, μην ξεχνάτε, το The Vale έχει μάχη. Στην αρχή, οι μονομαχίες μοιάζουν πολύ απλοϊκές αλλά στην πορεία εισάγονται συνεχώς νέοι μηχανισμοί και, τελικά, έχουμε ένα πλήρες, διασκεδαστικό και πιστό στο βασικό κόνσεπτ σύστημα. Φυσικά, πάλι βασιζόμαστε αποκλειστικά στους ήχους: πρέπει να ακούμε την ανάσα ενός εχθρού, τα βήματά του, τις κραυγές του πριν κάνει επίθεση, για να καταλάβουμε τι τύπου αντίπαλος είναι, πού ακριβώς βρίσκεται στον χώρο, πόση ζωή του απομένει, και τι είδους χτύπημα προσπαθεί να μας προκαλέσει.

Το χιόνι

Στις μάχες η κίνησή μας περιορίζεται και δεν περπατάμε· μπορούμε μόνον να χτυπήσουμε και να κάνουμε άμυνα, σε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις. Έτσι, ένας εχθρός που βρίσκεται μπροστά μας μπορεί να επιτεθεί με βαρύ χτύπημα ή με διαδοχικά ελαφριά, ίσως μας ρίξει βέλος με το τόξο, ίσως κρατά ασπίδα και μας αναγκάσει να κάνουμε εμείς heavy attack. Υπάρχουν αρκετοί συνδυασμοί και το ηχητικό feedback είναι φανταστικό (για παράδειγμα, κουρασμένη ανάσα σημαίνει ότι δεν αντέχει πολύ ακόμα, η δική μας κόπωση μεταφράζεται ως λαχάνιασμα και σημαίνει έλλειψη stamina, ένα σπαθί που πέφτει στο έδαφος σηματοδοτεί τον θάνατο ενός εχθρού).

Συνεχίζοντας την περιπέτεια, θα αντιμετωπίσετε και διάφορους πιο ενδιαφέροντες κινδύνους, ακόμα και bosses ή ζώα για να χτυπήσετε με ένα βέλος από μακριά, βρίσκοντάς τα από τους ήχους τους, στοιχεία που ταρακουνούν ευχάριστα τον πυρήνα της μάχης και σπάνε τη ρουτίνα. Είναι ένα απλό σύστημα, στη θεωρία τουλάχιστον, που τελικά καταφέρνει να περιλαμβάνει αρκετά στοιχεία ώστε να είναι πλήρες, και με τον ιδανικά στημένο ήχο δίνεται «ζωή» στους αντιπάλους, που δίνουν την εντύπωση πως είναι υπαρκτά πλάσματα και όχι απλώς ήχοι στα αυτιά μας που σημαίνουν κάτι για το gameplay.

Και, εν τέλει, αυτή είναι η μαγεία του The Vale: Shadow of the Crown. Με ήχους μόνο, καταφέρνει να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο με ατμόσφαιρα, χαρακτήρες, μονομαχίες και την αίσθηση του ταξιδιού και της περιπέτειας πάντοτε έντονη. Ένα επίτευγμα για την προσβασιμότητα στα video games, αλλά και ένα καλοστημένο, μοναδικό παιχνίδι ρόλων με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία και old school αίσθηση. Σαφώς, αν έχετε συνηθίσει να παίζετε αλλιώς και τα γραφικά έχουν πολύ σημαντικό ρόλο για εσάς, το The Vale θα σας δυσκολέψει και ίσως σας εκνευρίσει. Για τους παίκτες και τις παίκτριες που ανήκουν στο κοινό στο οποίο απευθύνεται ο τίτλος ή που βρίσκουν ενδιαφέρον σε κάτι τέτοιο και θέλουν να το δοκιμάσουν, δεν υπάρχει πουθενά κάτι παρόμοιο και τόσο ολοκληρωμένο. Μία εντυπωσιακή δουλειά.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

The Vale: Shadow Of The Crown - Review

Συντάκτης
24 Αυγούστου 2021
Developer

Falling Squirrel, Creative Bytes Studios

Publisher

Falling Squirrel Inc.

Πλατφόρμες

PC, Xbox One

Tested on

PC

Κυκλοφορία

19 Αυγούστου 2021

Είδος

RPG

PEGI

12

Θετικά

+ Τρομερός ήχος
+ Ενδιαφέρουσα ιδέα, αξιόλογα υλοποιημένη
+ Ιδανική ατμόσφαιρα
+ Ικανοποιητικό σενάριο
+ Μάχες με περισσότερο από το αναμενόμενο βάθος
+ Μία εξαιρετική ερμηνεία για την πρωταγωνίστρια
+ Επίτευγμα για την προσβασιμότητα στα βιντεοπαιχνίδια

Αρνητικά

- Κάποιοι μηχανισμοί παραείναι αχρείαστοι
- Οι ηθοποιοί μερικές φορές το παρακάνουν
- Μερικά συστήματα κουράζουν

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
8.0
Συνοψίζοντας

Με ήχους μόνο, το The Vale: Shadow of the Crown καταφέρνει να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο με ατμόσφαιρα, χαρακτήρες, μονομαχίες και την αίσθηση του ταξιδιού και της περιπέτειας πάντοτε έντονη. Ένα επίτευγμα για την προσβασιμότητα στα video games, αλλά και ένα καλοστημένο, μοναδικό παιχνίδι ρόλων με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία και old school αίσθηση. Σαφώς, αν έχετε συνηθίσει να παίζετε αλλιώς και τα γραφικά παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για εσάς, το The Vale θα σας δυσκολέψει και ίσως σας εκνευρίσει. Για τους παίκτες και τις παίκτριες που ανήκουν στο κοινό στο οποίο απευθύνεται ο τίτλος, δεν υπάρχει πουθενά κάτι παρόμοιο και τόσο ολοκληρωμένο. Μία εντυπωσιακή δουλειά.

8.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1