Watch Dogs: Legion - Review

Το μέλλον που δεν θέλουμε να έρθει...
by Λεωνίδας Πάτρας on 13 Νοεμβρίου 2020

Πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε σχεδόν 24ωρη παρακολούθηση με κάμερες σε όλα τα σημεία της πόλης; Αν χάκερς μπορούσαν να βρουν και να παραβιάσουν τις πληροφορίες μας απλά με το άγγιγμα ενός πλήκτρου; Αν τα περισσότερα αυτοκίνητα κινούταν αυτόματα και drones παρακολουθούσαν όλες τις κινήσεις μας; Η σειρά Watch Dogs μας συστήνει σε αυτή την - όχι και τόσο μακρινή - πραγματικότητα μέσω της DedSec, μιας ομάδας χάκερ που επαναστατούν, τα βάζουν με το Κεφάλαιο και τις μυστικές οργανώσεις με σκοπό να προστατεύσουν την ελευθερία των πολιτών. Το πρώτο Watch Dogs, 6 χρόνια πριν, ήταν ένα πολύ φιλόδοξο project που όμως δεν κατάφερε να σταθεί αντάξιο των πολύ μεγάλων προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί από τα πρώτα pre-release trailers. Παρ' όλα αυτά, το ίδιο το παιχνίδι, αλλά και το Watch Dogs 2 στη συνέχεια, ήταν δύο ευχάριστοι τίτλοι τρίτου προσώπου και ανοιχτού κόσμου με ορισμένες πρωτοτυπίες σε σχέση με ό,τι γνωρίζαμε ως τότε.

Το Watch Dogs: Legion είναι το τρίτο μέρος της σειράς και παρόλο που δεν ξεφεύγει “gameplay-ικά” από τα προηγούμενα παιχνίδια, μας παρουσιάζει ένα νέο σύστημα. Legion, λοιπόν, είναι η “λεγεώνα” των hackers που χτίζει ο ίδιος ο παίκτης σιγά σιγά, στρατολογώντας για την DedSec ανθρώπους με διαφορετικές ικανότητες. Είναι η πρώτη φορά που παίζουμε με πολλούς χαρακτήρες και όχι με έναν.

Λονδίνο στο προσεχές μέλλον: Σε μια μυστική αποστολή ένας πράκτορας της DedSec προσπαθεί να προλάβει και να σταματήσει μια τρομοκρατική επίθεση με εκρηκτικά κάτω από το διάσημο House of Parliament. Παρόλο που φαίνεται να τα καταφέρνει, η ομάδα που είναι πίσω από την επίθεση (Zero Day) σκοτώνει τον πράκτορα και ταυτόχρονα πυροδοτεί βόμβες σε όλη την πόλη του Λονδίνου με δεκάδες θύματα. Από την ημέρα εκείνη η DedSec σχεδόν “διαγράφεται” από τον χάρτη και η ασφάλεια της πόλης ανατίθεται σε μια σκληρή στρατιωτική οργάνωση ονομαζόμενη ως Albion. Στόχος μας είναι να ανασυνθέσουμε τη DedSec με τη βοήθεια της Sabine, μιας NPC που παίρνει τον ηγετικό ρόλο της οργάνωσης. Σκοπός του main story λοιπόν, είναι να ξαναχτίσουμε την DedSec, να επανδρώσουμε την οργάνωση με νέα μέλη, να "αναστηλώσουμε" το όνομά της και να αντιμετωπίσουμε τη μυστηριώδη Zero Day, την Albion και κάποιες άλλες υποχθόνιες αλλά δυνατές ομάδες του Λονδίνου, όπως η clan Kelly. Ανάλογα με τις επιλογές μας, στο τέλος κάθε questline θα έχουμε και έναν διαφορετικό τερματισμό.

Μπορεί θεωρητικά να έχουμε να κάνουμε με ένα ενδιαφέρον φουτουριστικό story, η αλήθεια όμως είναι πως το Watch Dogs: Legion δεν κατάφερε να κρατήσει την προσοχή μας εξαιτίας της μονότονης πλοκής του, ενώ και οι αποστολές που πραγματικά ήταν αξιομνημόνευτες ήταν ελάχιστες. Στα θετικά όμως έχουμε να προσάψουμε τον σχεδιασμό των κεντρικών villains, όπως τους αρχηγούς της clan Kelly αλλά και τον αντίστοιχο της Albion. Αυτή η αποτυχία στην εξιστόρηση σε συνδυασμό με τον ανέμπνευστο σχεδιασμό των περισσότερων αποστολών είναι και ο λόγος που το Watch Dogs: Legion δεν καταφέρνει να ανεβάσει τη σειρά ένα σκαλί πάνω από αυτό που ήταν ήδη. Το ερώτημα όμως είναι αν μπορεί να σταθεί δίπλα στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς.

Αυτό που διαφήμιζε με αρκετή υπερηφάνεια η Ubisoft πριν την κυκλοφορία του τίτλου ήταν η πολυπλευρικότητα των χαρακτήρων και το πώς μπορείτε να “βάλετε” στην ομάδα σας οποιονδήποτε NPC του παιχνιδιού και να παίξετε με αυτόν. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το φιλόδοξο σχέδιο η Ubisoft κατάφερε να το φέρει εις πέρας. Ο μηχανισμός πίσω σάς δίνει τη δυνατότητα να σκανάρετε με το κινητό σας οποιονδήποτε NPC του παιχνιδιού, να μάθετε την ιδιότητά του και τα active και passive abilities που έχει, ώστε να αποφασίσετε αν θα τον προσθέσετε στην DedSec. Από το μενού του παιχνιδιού μπορείτε έπειτα να αλλάζετε σε οποιονδήποτε από τους χαρακτήρες που έχετε ήδη με ένα απλό πάτημα και μια μικρής διάρκειας loading screen. Είναι πραγματικά απίστευτο το πόσες πολλές διαφορετικές κλάσεις χαρακτήρων έχει δημιουργήσει η ομάδα των developers. Από εργάτες οικοδομής, νοσηλευτές, επαγγελματίες δολοφόνους, πράκτορες μέχρι και σχεδιαστές video games. Μιλάμε για δεκάδες διαφορετικές κλάσεις. Για να κάνουμε recruit κάποιον που έχουμε επιλέξει ως υποψήφιο για την ομάδα μας θα πρέπει να του μιλήσουμε και να ολοκληρώσουμε την προσωπική του αποστολή, βοηθώντας τον. Ανάλογα με την άποψη που έχει ο κάθε υποψήφιος/υποψήφια για τη DedSec είναι ευκολότερο ή δυσκολότερο να τον κάνουμε recruit.

Μερικά παραδείγματα χαρακτήρων είναι ο paramedic, ο νοσηλευτής που μπορεί να μειώσει τον χρόνο που μένουν τραυματίες οι agents μας, ο αρχηγός ενός συλλαλητηρίου που μπορεί να καλέσει με το μεγάφωνο ενισχύσεις και ο drone commander που έχει περισσότερες δυνατότητες με τα drones (γρηγορότερο hacking και από μεγαλύτερη απόσταση). Υπάρχουν και χαρακτήρες με ξεχωριστά όπλα και οχήματα. Επαναλαμβάνουμε, είναι εξαιρετική η δουλειά των developers σε αυτόν τον τομέα.

Για όσους θέλουν λίγο πιο ρεαλιστικές καταστάσεις υπάρχει και η επιλογή για permadeath που μπορείτε να την ενεργοποιήσετε όταν ξεκινάτε νέο παιχνίδι. Με τη συγκεκριμένη επιλογή πλέον οι agents σας όχι μόνο τραυματίζονται ή φυλακίζονται προσωρινά, όπως στο normal mode, αλλά μπορούν να πεθάνουν και να τους χάσετε μόνιμα. Είναι μια καλή εναλλακτική που προκαλεί περισσότερο στρες και τακτική σκέψη στον παίκτη αν και θα την προτείναμε για δεύτερο playthrough. Το main game χωρίζεται σε διαφορετικά questlines για την κάθε συμμορία και ομάδα που αντιμετωπίζουμε και έχει διάρκεια κοντά στις 15 ώρες. Η συνολική διάρκεια του παιχνιδιού μπορεί να διπλασιαστεί αν ασχοληθείτε με τα side quests και την εύρεση των tech points του χάρτη.

Υπάρχουν λίγα side missions (αδιάφορα ως επί το πλείστον), όπως τα delivery missions και κάποια βαρετά activities, όπως να παίζετε βελάκια, να τα πίνετε στις pubs ή να κάνετε ποδαράκια με μπάλες ποδοσφαίρου (είπαμε, είμαστε στην Αγγλία). Είναι κρίμα που μια τόσο μεγάλη και λεπτομερώς σχεδιασμένη πόλη μοιάζει τόσο άδεια από πλευράς δραστηριοτήτων. Στο παιχνίδι υπάρχει ένα μόνο νόμισμα, με το οποίο το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να αγοράσετε ρούχα για τους χαρακτήρες ή skins για τα όπλα και τα οχήματα. Φυσικά δεν λείπουν και τα microtransactions που δυστυχώς δεν αφορούν μόνο cosmetic items αλλά και αντικείμενα/δυνατότητες που αφορούν το ίδιο το progression (όπως το άνοιγμα του χάρτη, την αγορά νομισμάτων με πραγματικά χρήματα κλπ.).

Όσον αφορά στο gameplay αυτό καθ’ αυτό, στο Watch Dogs: Legion θα δείτε όλα τα κλασικά concepts που είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια. To stealth, για παράδειγμα, είναι από τα βασικότερα κομμάτια του gameplay και στον χάρτη υπάρχουν δεκάδες απαγορευμένες περιοχές στις οποίες θα χρειαστεί να εισέλθετε κρυφά για να εκτελέσετε την αποστολή σας. Γενικά, το stealth είναι από τα πιο εύκολα που έχουμε δει σε αντίστοιχο παιχνίδι, ακόμα και στο hard επίπεδο δυσκολίας. Αυτό είναι αρκετά σοβαρό, μιας και το παιχνίδι, λόγω της γενικότερης ευκολίας του, δεν μας “αναγκάζει” να αλλάζουμε χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι οι ξεχωριστές δυνατότητες κάθε agent είναι κάπως άχρηστες, αφού μπορείτε να ολοκληρώσετε την αποστολή με οποιονδήποτε χαρακτήρα και τα gadgets που σας προσφέρει ήδη η κάθε περιοχή.

Αν όμως σας αντιληφθεί ο εχθρός και δεν μπορείτε να ξεφύγετε θα χρειαστεί να τα βγάλετε εις πέρας με τα όπλα σας, είτε αυτά είναι θανατηφόρα με κανονικές σφαίρες, είτε τύπου taser που ακινητοποιούν τους εχθρούς. Εν τέλει, δεν έχει σημασία αν σκοτώνετε ή όχι τους εχθρούς μιας και δεν έχει κάποιον αντίκτυπο στο story. Στο παιχνίδι υπάρχει και η μάχη σώμα με σώμα η οποία είναι τελείως απλή, αδιάφορη και κάκιστα εκτελεσμένη

Εννοείται πως το μεγαλύτερο μέρος της δράσης αφορά τα ίδια τα gadgets και ιδιαίτερα αυτά που μπορούν να ελεγχθούν από τον παίκτη, όπως τα drones και τα spiderbots. Αναμένετε λοιπόν και ορισμένα mini puzzles, όπως αυτό με τη ροή του ρεύματος που έχουμε ήδη δει (χίλιες φορές) στα προηγούμενα Watch Dogs. Μάλιστα, οι πιο memorable missions είναι αυτές με τέτοιου είδους gadgets, όπως για παράδειγμα η αποστολή στο Big Ben με το Spiderbot. Όσον αφορά στο gameplay λοιπόν, πέρα από την εναλλαγή χαρακτήρων μην περιμένετε κάτι το καινούργιο στη δομή των αποστολών. Πάντως, το gameplay γενικά παρά τις μονότονες αποστολές, είναι αρκετά ευχάριστο και ο χειρισμός εύκολος.

Σε μια μεγαλούπολη φυσικά δεν μπορούν να λείπουν και τα αυτοκίνητα ή οι μηχανές, αλλά δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο όσο στα προηγούμενα games και χρησιμοποιούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου ως μέσο μετακίνησης, αν και υπάρχουν δεκάδες fast travel locations μέσω του μετρό. Μάλιστα και η “αστυνομία” της πόλης "συγχωρεί αρκετά": ακόμη και όταν πατάτε πεζούς ή τρακάρετε το όχημά σας, τις περισσότερες φορές τη βγάζετε εύκολα καθαρή μιας και κανείς δεν σας δίνει σημασία. Αυτό βέβαια μπορεί να μειώνει το στοιχείο του ρεαλισμού, αλλά τουλάχιστον κρατά τη ροή του gameplay πιο “καθαρή”. Άλλωστε ποιος θέλει να τον κυνηγάει η αστυνομία κάθε 5 λεπτά…

Ένα από τα στοιχεία που μας άρεσαν είναι τα tech upgrades που είναι αναβαθμίσεις σε όπλα, gadget και δυνάμεις (πχ. να γίνεστε αόρατος για ορισμένα δευτερόλεπτα). Αυτά ξεκλειδώνονται βρίσκοντας tech points στον χάρτη (ο μόνος ουσιαστικός λόγος για εξερεύνηση) και ισχύουν για όλους τους χαρακτήρες, ανεξάρτητα από τα ήδη δικά τους passive ή active skills. Το skill tree σταδιακά μάς δίνει δυνατότητες όπως το να χακάρουμε και να παίρνουμε με το μέρος μας εχθρικά drones και turrets, να ανεβάζουμε τη χωρητικότητα των όπλων σε σφαίρες και αρκετά άλλα.

Η πόλη του Λονδίνου χωρίζεται σε 8 διαφορετικές περιφέρειες και υπάρχει τρομερή λεπτομέρεια στα κτήρια και σε κάθε στενό της πόλης, ενώ είναι πολύ σημαντικό το γεγονός πως η πόλη μεταδίδει την αγγλική ατμόσφαιρα στον παίκτη. Τα γραφικά είναι αξιόλογα και μάλιστα χωρίς σημαντικά bugs, προσφέροντας μια ρεαλιστικά φουτουριστική διάθεση "τύπου” cyberpunk" στον κόσμο του παιχνιδιού. Μάλιστα στον κόσμο αυτόν θα δείτε όλα τα σημαντικά κτήρια του Λονδίνου, αλλά και τον ποταμό Τάμεση, ενώ σε ορισμένα από αυτά τα κτίρια μπορείτε να εισέλθετε. Το παιχνίδι τρέχει στα 30 καρέ το δευτερόλεπτο στο PS4 και PS4 Pro που έγινε το review και παρόλο που υπάρχουν ορισμένα framedrops, η εμπειρία είναι αρκετά ομαλή.

Στα θετικά του τίτλου θα αναφέραμε τα licenced μουσικά κομμάτια των ραδιοφωνικών σταθμών με διάφορα στιλ, από indie rock και metal, μέχρι trap και ηλεκτρονική μουσική. Μάλιστα ξεχωρίσαμε ορισμένα γνωστά κομμάτια από Gorillaz, Chemical Brothers και Prodigy. Συνεχίζοντας με τον τομέα του ήχου δεν μπορούμε να πούμε εξίσου καλά λόγια για το voice acting των χαρακτήρων που είναι τελείως random και γενικά “κακό”, ενώ αρκετά μέτρια δουλειά έχει γίνει και με το lip-sync, τομείς όμως που μπορούμε να δικαιολογήσουμε (ως έναν βαθμό) μιας και μιλάμε για ένα παιχνίδι με εκατοντάδες διαφορετικούς NPCs.

Τέλος, το online κομμάτι του παιχνιδιού, που θα περιλαμβάνει co-op missions τεσσάρων ατόμων, θα προστεθεί τον Δεκέμβριο του 2020, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ubisoft.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Watch Dogs: Legion - Review

Συντάκτης
13 Νοεμβρίου 2020
Developer

Ubisoft Toronto

Publisher

Ubisoft

Διανομή

CD Media

Πλατφόρμες

PC / PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X/S / Google Stadia

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

29 Οκτωβρίου 2020

Είδος

Action-adventure

PEGI

18

Θετικά

+ Με διαφορά η καλύτερα σχεδιασμένη και πιο λεπτομερής πόλη σε παιχνίδι Watch Dogs
+ Τεράστια ποικιλία σε κλάσεις χαρακτήρων
+ Ο σχεδιασμός των agents αλλά και των κεντρικών villains
+ Πολύ καλού επιπέδου γραφικά και δυνατό licenced sountrack

Αρνητικά

- Αδιάφορη πλοκή και εντελώς generic missions
- Πανεύκολο stealth, κακοσχεδιασμένο melee combat, μέτρια έως κακή AI
- Έλλειψη σοβαρών side quests και δραστηριοτήτων
- Όλα τα gadgets και οι λειτουργίες είναι μια αντιγραφή από τα προηγούμενα παιχνίδια
- "Άκυρο" voice acting και κακή εφαρμογή lip-sync
- Microtransactions που δεν περιορίζονται στα cosmetic items

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
7.0
Συνοψίζοντας

Το τρίτο μέλος της σειράς Watch Dogs είναι ακόμη ένα φιλόδοξο project που πετυχαίνει σε κάποιους τομείς, αλλά σε άλλους μένει εντελώς στάσιμο. Παρότι το Λονδίνο είναι καταπληκτικά σχεδιασμένο, το βασικό story, όπως και τα παράπλευρα missions δεν το αναδεικνύουν όσο πρέπει. Η ιδέα του να μπορείς να παίζεις με διαφορετικούς χαρακτήρες εν μέρει πέτυχε και το gameplay είναι γενικά ευχάριστο για κάποιον που αναζητά μια πιο "ανάλαφρη" εμπειρία.

Τελειώνοντας όμως το παιχνίδι, θα λέγαμε ότι δεν είναι μια εμπειρία που θα μείνει στη μνήμη μας για πολύ καιρό, αλλά μάλλον ένα από τα πιο επιφανειακά παιχνίδια της Ubisoft, μιας εταιρείας που μας έχει δείξει ότι μπορεί να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Όχι όμως με το Watch Dogs: Legion. Ίσως την επόμενη φορά…

7.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1