Wolfenstein: Cyberpilot

Το κυνήγι Ναζί δεν ήταν ποτέ πιο διασκεδαστικό
by Αντώνης Κοντοδήμας on 5 Αυγούστου 2019

Με το stand-alone παιχνίδι Wolfenstein: Youngblood, η Bethesda προσθέτει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της σειράς Wolfenstein. Στο Youngblood, οι κόρες του πρωταγωνιστή, B.J Blaskowich, παίρνουν τη σκυτάλη από τον πατέρα τους ο οποίος αγνοείται μυστηριωδώς. Το νέο Wolfenstein μας ταξιδεύει στο Neu-Paris, μια διαφορετική εκδοχή του Παρισιού από αυτή που γνωρίζουμε, αφού οι Ναζί έχουν καταλάβει την πόλη για περίπου δύο δεκαετίες. Κάπου εδώ το Wolfenstein: Youngblood χωρίζεται στα δυο, με το Wolfenstein: Cyberpilot να είναι μία companion VR εμπειρία, η οποία μας μεταφέρει στα παρασκήνια των γεγονότων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του Youngblood, λειτουργώντας ως side-story.

Στο Wolfenstein: Cyberpilot, όπως προδίδει και το όνομά του, μπαίνουμε στα βαριά, από μέταλλο, παπούτσια των ναζιστικών ρομπότ. Στο παιχνίδι είμαστε ένας χάκερ που, από την ασφάλεια της βάσης του, χειρίζεται από μακριά μερικά από τα πιο τρομακτικά ρομπότ που έχουν κατασκευάσει οι Ναζί. Η ιστορία διαρκεί περίπου τρεις ώρες και δυστυχώς, προσφέρει μηδενικές συγκινήσεις, καθώς είναι ρηχή και αδιάφορη. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, έχουμε τον έλεγχο ενός τεράστιου mecha, ενός μεταλλικού σκύλου, Panzerhund και ενός drone, που κάνει hacks σε υπολογιστές και πύλες. Τα ρομπότ μας έχουν σχετικά μικρή ελευθερία κινήσεων, καθώς μπορούν να επιτεθούν μόνο με δύο τρόπους και να ενεργοποιήσουν έναν αμυντικό μηχανισμό (για παράδειγμα, να μπουν σε cloak mode). Παράλληλα, μπορούμε να αποκαταστήσουμε την υγεία τους, τοποθετώντας ένα εκ των δύο χειριστηρίων στην ειδική υποδοχή, όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει να σταματήσουμε να κινούμαστε και να χτυπάμε εχθρούς, κάτι που δεν είναι και τόσο βολικό εν μέσω ανταλλαγής πυρών.

Στην πρώτη virtual reality εμπειρία του Wolfenstein, για το PlayStation 4, μπορούμε να παίξουμε είτε με τα motion controllers, είτε με το Dualshock 4. O χειρισμός με το βασικό χειριστήριο είναι σε αποδεκτά επίπεδα, όμως είναι άβολος και δεν προσφέρει και την καλύτερη αίσθηση. Αντίθετα, με τα moves μπορούμε να προχωρήσουμε και να στοχεύουμε ξεχωριστά και το σημαντικότερο: να κάνουμε heal πιο σβέλτα. Τo PlayStation Move προσφέρει καλύτερο immersion. Ειδικά η αίσθηση πως εκτοξεύουμε ρουκέτες στα Ζέπελιν, που ίπτανται από πάνω μας, μέσα από το πιλοτήριο ενός ρομπότ είναι αναμφισβήτητα αξεπέραστη. Η κίνηση μπροστά, αριστερά και δεξιά, γίνεται με το δεξί move, ενώ η κίνηση προς τα πίσω και η περιστροφή με το αριστερό.

Οι MachineGames και Arkane Studios κατάφεραν να εξαλείψουν το motion sickness. H κίνηση μέσα στον προκαθορισμένο και κλειστό χάρτη του παιχνιδιού γίνεται με τον πιο ομαλό τρόπο, ακόμη και όταν πρόκειται για κινήσεις που είναι φυσικά απότομες, όπως η εκσφενδόνιση του “σκύλου” προς τους εχθρούς, αλλά και όταν βουτάμε στο κενό με το drone. Οι developers έχουν ως προεπιλογή την κλασική, διακεκομμένη περιστροφή για τους αρχάριους. Μέσω των εκτενών ρυθμίσεων του παιχνιδιού μπορούμε να βγάλουμε τις βοηθητικές ρόδες και να φέρουμε την ομαλότητα της κίνησης στα μέτρα μας. Ο κάθε παίκτης χρειάζεται να βρει τις ρυθμίσεις που τον βολεύουν καλύτερα, κάτι που μπορείτε να κάνετε εύκολα, ακόμη και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι ναυτίες εξαλείφονται με τη χρήση της “βινιέτας” και είναι απαραίτητη για την καλύτερη δυνατή εμπειρία μας με το παιχνίδι. Η βινιέτα "μεσολαβεί" ανάμεσα στα μάτια μας και το παιχνίδι, σαν μέτρο προστασίας. Μπορείτε να την καταργήσετε, αλλά δεν σας το συνιστούμε, αφού τότε οι πιθανότητες να σας πιάσει ναυτία είναι μεγάλες, ενώ αν επιλέξετε τη μέγιστη ρύθμιση, κάθε φορά που θα κινήστε, η οθόνη θα γίνεται μαύρη, κάτι που επίσης δεν θέλουμε.

Το Wolfenstein: Cyberpilot δεν μάς προσφέρει πολλά πράγματα όσον αφορά το gameplay, όμως πρόκειται για μια πολύ διασκεδαστική και διαφορετική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια των τριών ωρών, παίξαμε με τα δύο robot των Ναζί, κάψαμε κόσμο και ανατινάξαμε κοσμάκη. Στον χρόνο που μεσολαβεί ανάμεσα στις αποστολές, επιστρέψαμε στη βάση μας για ανάλυση και επισκευή του robot. Εκεί που το παιχνίδι απόκτησε λίγο παραπάνω ενδιαφέρον όμως (αφού δεν υπάρχουν γρίφοι) και νιώσαμε πως μας πρόσφερε μια μεγαλύτερη πρόκληση, ήταν όταν αποκτήσαμε πρόσβαση στο drone. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της αποστολής, έπρεπε να κινηθούμε με stealth και να χακάρουμε τους υπολογιστές των Ναζί, μέσα στο αρχηγείο τους, χρησιμοποιώντας το cloak mode και ρίχνοντας με τέιζερ στους εχθρικούς στρατιώτες.

Πέρα αυτού, σε γενικές γραμμές, η μάχη απογοητεύει. Παρά τη ρεαλιστική κίνηση των ρομπότ, τα όπλα και οι επιθέσεις δεν προσφέρουν το απαιτούμενο feedback και την αίσθηση βαρύτητας που χρειάζεται. Σε συνδυασμό με την κακή AI των εχθρών (των ανθρώπων κυρίως), που περιμένουν ακίνητοι για να πάτε πιο κοντά πριν επιτεθούν μόνο και μόνο για να πεθάνουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο, οι συγκρούσεις δεν αποτελούν τίποτα το ιδιαίτερο.

Οπτικά, το Wolfenstein: Cyberpilot κατάφερε να μας εντυπωσιάσει με την αισθητική του, αλλά και με το πόσο καλογυαλισμένο και λεπτομερές είναι. Μπορούμε να πούμε πως είναι ένα από τα πιο καλοσχεδιασμένα και ατμοσφαιρικά παιχνίδια για το PlayStation VR μέχρι στιγμής, με τους βετεράνους των MachineGames και Arkane Studios να έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά, ενώ το voice acting και τα ηχητικά εφέ δεν απογοητεύουν επίσης. Τέλος, οι λάτρεις του retrowave είναι σίγουρο πως θα λατρέψουν την αισθητική και το soundtrack.

H πρώτη VR εμπειρία Wolfenstein, παρά τη μικρή διάρκεια και την έλλειψη περιεχομένου, κατάφερε να μάς εντυπωσιάσει και να μάς διασκεδάσει. Μπορεί η πλοκή είναι μην είναι το δυνατότερο σημείο του παιχνιδιού, όμως σίγουρα είναι μια ιδιαίτερη προσθήκη για το franchise και ειδικά σε συνδυασμό με το Youngblood. Παρά την απλότητα του gameplay και την κακή AI των εχθρών, το Cyberpilot μάς προκάλεσε να γυρίσουμε πίσω, ώστε να δοκιμάσουμε την τύχη μας στις πιο μεγάλες δυσκολίες, με τις στρατιές των Ναζί να κάνουν τα πάντα για να μας σταματήσουν στα στενά σοκάκια και τις πλατείες του Παρισιού. Το να σκοτώνεις Ναζί, δεν ήταν ποτέ πιο διασκεδαστικό.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την IGE S.A. για τις ανάγκες του Review.

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Wolfenstein: Cyberpilot

Συντάκτης
5 Αυγούστου 2019
Developer

MachineGames
Arkane Studios

Publisher

Bethesda Softworks

Διανομή

IGE S.A.

Πλατφόρμες

PlayStation 4 (Απαιτείται PlayStation VR) / PC (Απαιτείται HTC Vive)

Tested on

PlayStation VR

Κυκλοφορία

26 Ιουλίου 2019

Είδος

First-person shooter, Action-adventure

PEGI

18

Θετικά

+ Εντυπωσιακός οπτικός τομέας
+ Μια ιδιαίτερη προσθήκη στο franchise του Wolfenstein
+ Το immersion μας βάζει κυριολεκτικά στο πιλοτήριο

Αρνητικά

- Μικρό σε διάρκεια και φτωχό σε περιεχόμενο
- Η πλοκή είναι ρηχή
- Κακή AI
- Το σύστημα μάχης απογοητεύει

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
Συνοψίζοντας

Το Wolfenstein: Cyberpilot είναι μια ιδιαίτερη προσθήκη για τη σειρά, ακολουθώντας την από μια διασκεδαστική και διαφορετική οπτική γωνία. Παρά την έλλειψη περιεχομένου και διάρκειας, κατάφερε να μας γοητεύσει. Μπορούσε να προσφέρει πολλά ακόμα, όπως μια πιο ενδιαφέρουσα πλοκή, καλύτερη AI και ένα πιο διασκεδαστικό σύστημα μάχης, όμως και πάλι δεν παύει να μάς κρατάει σε εγρήγορση και να μάς εντυπωσιάζει με τον οπτικό τομέα του.

6.0
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1