Yonder: The Cloud Catcher Chronicles

by Βασίλης Τατσιόπουλος on 7 Αυγούστου 2017
Reviews

Τα τελευταία χρόνια αρκετοί δημιουργοί video games έχουν πειραματιστεί με την κλασική δομή των παιχνιδιών και ιδιαίτερα μαζί με την άνθηση της Indie σκηνής ήρθαν πολλά νέα στοιχεία και τεχνοτροπίες, αφού εξαλείφθηκαν διάφοροι περιορισμοί και πάρθηκαν περισσότερα ρίσκα. Έτσι, είδαμε παιχνίδια που δοκίμασαν νέα πράγματα -είτε τελικά πέτυχαν, είτε όχι- όπως την απομάκρυνση κλασικών και εδραιωμένων στοιχείων ενός παιχνιδιού. Υπήρξαν παιχνίδια χωρίς μάχη, χωρίς σενάριο, χωρίς κάποιον ορισμένο στόχο ή ακόμα και όλα τα παραπάνω. Δημιουργήθηκε ένα νέο είδος παιχνιδιών, που έγιναν γνωστά ως walking simulators, αφού το κύριο (ή και το μόνο, πολλές φορές) μέρος τους ήταν η περιπλάνηση. Η εταιρεία Prideful Sloth με το νέο της παιχνίδι, το Yonder: The Cloud Catcher Chronicles, δανείστηκε ιδέες από τους πειραματισμούς αυτούς και προσπάθησε να τις δέσει γύρω από πιο κλασικά mechanics και ένα πιο συμβατικό σενάριο.

Στο Yonder, λοιπόν, δεν υπάρχει μάχη. Δεν μπορεί να μας σκοτώσει κανείς και τίποτα, ούτε εμείς μπορούμε να πληγώσουμε κάτι. Δεν υπάρχουν εχθροί, δε βλέπουμε ζημιά ή μπάρες ενέργειας, απουσιάζει εντελώς κάθε σύστημα προόδου με levels και στατιστικά. Αυτό που υπάρχει, είναι πολλά ξεχωριστά κομμάτια gameplay, δανεισμένα από διάφορα είδη παιχνιδιών. Έτσι, μπορούμε να κάνουμε crafting, να χτίσουμε και να αναπτύξουμε φάρμες με ζώα και φυτά από τα οποία προμηθευόμαστε προϊόντα, να ολοκληρώσουμε αποστολές και να περιπλανηθούμε στο χάρτη συλλέγοντας αντικείμενα, όλα με το δικό μας ρυθμό, χωρίς βιασύνες. Μέσα στο σύνολο αυτών των διαφορετικών μηχανισμών βλέπουμε στοιχεία από παιχνίδια όπως τα The Legend of Zelda (κυρίως το Breath of The Wild και το The Wind Waker), το Harvest Moon και Stardew Valley και από το Animal Crossing, μεταξύ άλλων.

Ξεκινάμε το παιχνίδι σε ένα πλοίο, το οποίο βυθίζεται εν μέσω μίας καταιγίδας και ο ήρωας μας -που είναι customizable και έχουμε επιλογές όσον αφορά το φύλο, τα μαλλιά, τα μάτια και το σωματότυπο (χωρίς να υπάρχει μεγάλη ποικιλία επιλογών)- βρίσκεται σε ένα ξένο τόπο, τη Gemea, η οποία έχει μολυνθεί από μία παράξενη ομίχλη, εν ονόματι Murk. Με τη βοήθεια κάποιων αιθέριων πλασμάτων που θυμίζουν αμέσως το σχεδιασμό του Journey, προσπαθούμε να καθαρίσουμε τη μολυσματική ομίχλη και να αποκαταστήσουμε τον κόσμο. Το σενάριο είναι πάρα πολύ βασικό και οι διάλογοι απλοϊκοί, όμως μερικές φορές μας φέρνουν ένα χαμόγελο στα χείλη με κάποιο λογοπαίγνιο, ένα αστείο ή έναν περίεργο χαρακτήρα. Από το πρώτο λεπτό, οι ομοιότητες με το Zelda είναι εμφανείς, σεναριακά αλλά και εικαστικά. Επίσης, βλέπουμε στοιχεία από λογοτεχνικά έργα και παραμύθια, όπως το The Neverending Story, και το αποτέλεσμα είναι συμπαθητικό, όμως καθόλου ανεπτυγμένο.

Οι ομοιότητες με το Zelda δεν σταματούν εκεί, αφού συναντάμε και μερικά γνώριμα mechanics, όπως τη συλλογή μικρών πλασμάτων, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που βρίσκαμε τα Koroks στο Breath of the Wild. Ψάχνοντας σε διάφορα μέρη του χάρτη, η προσοχή μας πέφτει σε συγκεκριμένα σημεία, τα οποία είναι σχεδιασμένα για αυτό το σκοπό και, είτε απλώς πηγαίνοντας σε αυτά, είτε λύνοντας κάποιον -εξαιρετικά απλό- γρίφο, βρίσκουμε τα πλάσματα που ονομάζονται Sprites και χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό της προαναφερθείσας ομίχλης. Με αυτό τον τρόπο το παιχνίδι μας προτρέπει να εξερευνήσουμε κάθε σπιθαμή της Gemea, μιας και τα Sprites συνήθως τα ανακαλύπτουμε σε κρυμμένα μονοπάτια.

Το εικαστικό κομμάτι του Yonder είναι πανέμορφο, αν και όχι τελείως άρτιο όσον αφορά τον τεχνικό τομέα. Τα χρώματα, ο φωτισμός και οι υφές των χαρακτήρων, των ζώων και των τοποθεσιών προκαλούν μία πολύ ''ζεστή'' αίσθηση και είναι πολύ χαριτωμένα και ελκυστικά στο μάτι. Ο σχεδιασμός των χωριών, των δασών και των πλασμάτων είναι ευφάνταστος και σε κάνει να θες να περιπλανηθείς στον κόσμο αυτό με τις ώρες. Δυστυχώς, κάποια προβλήματα κάνουν την περιπλάνηση πιο δύσκολή, αφού παρατηρούνται αρκετά συχνά πτώσεις του frame rate και επίσης απουσιάζει πλήρως κάθε μορφή γρήγορης μετακίνησης αναγκάζοντάς μας να περιηγηθούμε με τα πόδια σε όλο το χάρτη, που δεν είναι πολύ μεγάλος αλλά έχει αρκετά καλό σχεδιασμό ώστε να μας κρατήσει το ενδιαφέρον.

Όσο ταξιδεύουμε, ακούμε τους ήχους της φύσης, τον άνεμο, τα ζώα, τα τριζόνια, τα πουλιά, αλλά και τη μουσική υπόκρουση του παιχνιδιού και όλα είναι φανταστικά δοσμένα. Ο κόσμος μοιάζει και ακούγεται πολύ ζωντανός κάνοντάς μας κομμάτι του με περισσή ευκολία. Στα ταξίδια μας, βρίσκουμε πανέμορφα και πολυάριθμα μικρά χωριά, κάστρα, λίμνες, ερήμους και παγωμένα βουνά και αυτό καθιστά το χάρτη επαρκώς ποικιλόμορφο και καθόλου βαρετό. Στον κόσμο του παιχνιδιού συναντάμε και τους ντόπιους, οι οποίοι μας δίνουν αποστολές που δυστυχώς περιορίζονται στα λεγόμενα fetch quests, καλούμαστε δηλαδή επανειλημμένως να βρίσκουμε και να φέρνουμε αντικείμενα από ένα σημείο του χάρτη σε άλλο. Η παρουσίαση των αποστολών τις σώζει λίγο από τη μονοτονία, όμως δεν είναι αρκετή για να τις γλυτώσει εξ' ολοκλήρου από τα προβλήματά τους.

Ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα είναι ο πολύ μικρός χώρος που έχουμε για αποθήκευση των αντικειμένων που μαζεύουμε, ο οποίος σε συνδυασμό με την έλλειψη fast travel -που θα μας επέτρεπε να εναποθέσουμε τα αντικείμενα που περισσεύουν εκείνη τη στιγμή σε κιβώτια στις φάρμες μας και να τα ανακτήσουμε αργότερα- δημιουργεί αγανάκτηση και μας ζορίζει. Πολλές φορές δεν μπορούμε να πάρουμε μία νέα αποστολή επειδή δεν έχουμε χώρο στο σακίδιο (το οποίο δεν αναβαθμίζεται ποτέ ουσιαστικά παρά μόνο αισθητικά, όπως και ο υπόλοιπος διαθέσιμος εξοπλισμός), οπότε και θα πρέπει να ταξιδέψουμε με τα πόδια μέχρι την άλλη άκρη του χάρτη και πάλι πίσω.

Συνεχίζοντας με τα ελαττώματα του Yonder, ο κύκλος μέρας- νύχτας, όσο όμορφος και να δείχνει, περνάει πολύ πιο γρήγορα από όσο θα θέλαμε. Επίσης, δεν υπάρχει η δυνατότητα αναρρίχησης και κολύμβησης και έτσι η εξερεύνηση κάποιες φορές γίνεται αγγαρεία. Ακόμη, το παρών δίνουν και οι αόρατοι τοίχοι που εμποδίζουν την είσοδο σε κάποια τμήματα του χάρτη. Τέλος, το σενάριο παίρνει κάποιες αχρείαστες τροπές προς το τέλος του και τελειώνει πολύ απότομα, ενώ οι αποστολές του κεντρικού σεναρίου είναι συνολικά πάρα πολύ μικρές σε διάρκεια.

Η απουσία μάχης και levelling είναι μια τολμηρή επιλογή της εταιρείας ανάπτυξης και παρουσιάζει ενδιαφέρον το κατά πόσο μπορεί ένα τέτοιο παιχνίδι να είναι ολοκληρωμένο και να μην καταντήσει βαρετό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να υπάρχει κάτι ως αντίβαρο στην έλλειψη αυτή, κάτι που να αντικαθιστά τέτοιου είδους mechanics και δυστυχώς αυτό δε συμβαίνει επιτυχώς.

Το crafting είναι πολύ απλό, αλλά έχουμε στη διάθεσή μας αρκετές συνταγές για να δημιουργήσουμε, πολλές από τις οποίες χρησιμεύουν και για αποστολές· η διαχείριση της φάρμας είναι βασικού επιπέδου, δε βλέπουμε πολύπλοκα συστήματα ούτε διαχείριση χρόνου και πόρων, όμως το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό. Το σύστημα αγοράς και πώλησης διαφέρει από τα συνηθισμένα στο ότι δε χρησιμοποιούνται χρήματα και απλώς ανταλλάσσουμε αντικείμενα, αν και πληροφορούμαστε κάθε φορά για το κόστος τους.

Πέρα από τα αρνητικά του, το Yonder έχει αρκετές έξυπνες ιδέες, αν και όχι εντελώς ανεπτυγμένες. Μία από αυτές είναι η παρουσίαση της λίστας των διαθέσιμων αποστολών, όπου βλέπουμε πάρα πολύ εύκολα τα αντικείμενα που χρειαζόμαστε για την κάθε μία και με ένα πολύ όμορφο οπτικό εφέ ανακαλύπτουμε την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε. Αυτό που κάνει αισθητή την απουσία του είναι η δυνατότητα τοποθέτησης δικών μας σημαδιών στο χάρτη, κάνοντάς μας να τον επισκεπτόμαστε συνέχεια για να ελέγξουμε αν κατευθυνόμαστε προς τον προορισμό μας. Οι δημιουργοί του παιχνιδιού έχουν δηλώσει πως ετοιμάζουν patches (για PC και PS4)  που θα διορθώνουν πολλά από τα προβλήματά του, όπως το fast travel και το χώρο των αντικειμένων για τα οποία περιμένουμε περισσότερες πληροφορίες.

Τα περισσότερα τμήματα του gameplay μεμονωμένα δουλεύουν πολύ όμορφα, ακόμα και αν κάποια δεν είναι πολύ εξελιγμένα. Το πρόβλημα έγκειται στο σύνολο και το Yonder πασχίζει να βρει την ταυτότητά του, κουβαλώντας παράλληλα αρκετά ελαττώματα, πολλά από τα οποία μπορούν να λυθούν πολύ εύκολα με το patch που σκοπεύει να κυκλοφορήσει η Prideful Sloth και να αναβαθμιστεί η εμπειρία.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την Prideful Sloth για τις ανάγκες του Review.

 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Yonder: The Cloud Catcher Chronicles

Συντάκτης
7 Αυγούστου 2017
Developer

Prideful Sloth

Publisher

Prideful Sloth

Πλατφόρμες

PlayStation 4 / PC

Tested on

PlayStation 4

Κυκλοφορία

18 Ιουλίου 2017

Είδος

Adventure

PEGI

3

Θετικά

+ Πανέμορφος κόσμος και μουσική
+ Αρκετές ευκαιρίες για εξερεύνηση
+ Πολλά είδη παιχνιδιού συνδυασμένα με κάποιες έξυπνες ιδέες

Αρνητικά

- Έλλειψη μηχανισμού γρήγορης μετακίνησης
- Πολύ λίγος χώρος στο inventory
- Απουσία ξεκάθαρης ταυτότητας
- Τετριμμένες αποστολές και μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
6.0
10
Συνοψίζοντας

Με όλα τα διαφορετικά στοιχεία gameplay του, τελικά το Yonder δε γνωρίζει τι θέλει να είναι. Θέλει να είναι ένα crafting παιχνίδι, ένα παιχνίδι περιπέτειας με βάση την εξερεύνηση, ένα RPG για παιδιά ή όλα αυτά μαζί;

Δυστυχώς το Yonder προσπαθεί να φτάσει πιο ψηλά από τις δυνατότητές του και οι φιλοδοξίες του το πνίγουν. Αυτό που τελικά είναι, είναι ένα πολύ χαριτωμένο και ευχάριστο αισθητικά παιχνίδι εξερεύνησης, με στοιχεία από διάφορα είδη, το οποίο θα μπορούσε να πετύχει πολύ περισσότερα, κάνοντας λιγότερα.

6.0
Βαθμός
10
Βαθμός
1 rating
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */