Zombie Driver: Immortal Edition - Review

Ένα remaster χωρίς λόγο ύπαρξης
by Βασίλης Τατσιόπουλος on 20 Αυγούστου 2020

Ένα παιχνίδι που λέγεται “Zombie Driver” γνωστοποιεί τις προθέσεις του αμέσως. Αρχικά νόμιζα πως θα οδηγώ αυτοκίνητα με ένα ζόμπι πίσω απ’ το τιμόνι, κάτι που τελικά –δυστυχώς- δεν ισχύει, όμως στα υπόλοιπα έπεσα μέσα. Ένα παιχνίδι που λέγεται Zombie Driver, σίγουρα αποσκοπεί σε “mindless” διασκέδαση, σε μακελειό χωρίς σκέψη, σε χαλάρωση μετά τη δουλειά.

Και πράγματι, έτσι είναι. Πρόκειται για ένα παλιότερο παιχνίδι, της προηγούμενης γενιάς, σε επανέκδοση τύπου remaster, που τιτλοφορείται “Immortal Edition” και περιλαμβάνει όλα τα σχετικά DLC που κυκλοφόρησαν. Γιατί ήταν ανάγκη να γίνει αυτό το remaster δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να καταλάβω όσο κι αν το σκέφτομαι. Σε ποιον δηλαδή απευθύνεται ένα τέτοιο εγχείρημα; Όσοι έπαιξαν τον τίτλο στην αρχική του μορφή και τον απόλαυσαν, δεν νομίζω να τον απόλαυσαν ΤΟΣΟ ώστε να τον αγοράσουν εκ νέου. Οι ανανεώσεις που έχει δεχτεί το κάνουν πράγματι να τρέχει πιο ομαλά και να δείχνει πιο γυαλισμένο, ωστόσο δεν ξεφεύγει από την εικόνα της γενιάς του και παραμένει παλιομοδίτικο.

Ο σχεδιασμός κινείται στο ίδιο ύφος και δείχνει ξεκάθαρα τα χρόνια του. Η default κάμερα είναι σχεδόν “top-down” και μπορούμε να την αλλάξουμε σε πραγματικό top-down. Και οι δύο αυτές επιλογές ανήκουν σε άλλη εποχή πια, και δημιουργούν αρκετά προβλήματα. Καταρχάς, πρόκειται για ένα παιχνίδι στο οποίο χειριζόμαστε οχήματα και θερίζουμε ορδές ζόμπι για να ολοκληρώσουμε αποστολές. Φυσικά, το όχημά μας (που μπορεί να είναι από ταξί και λιμουζίνα μέχρι περιπολικό και τανκ) φοράει όπλα, φλογοβόλα, πολυβόλα, ρουκέτες, πάντα υπερβολικά , όπως αρμόζει. Στο campaign, που διαρκεί περίπου 6 ώρες, αναλαμβάνουμε αποστολές που συνήθως μας στέλνουν να σώσουμε πολίτες ή να κατατροπώσουμε τεράστια πλάσματα. Κινούμενοι στις πόλεις, αντιμετωπίζουμε ορδές από ζόμπι, τα οποία γαζώνουμε με το πολυβόλο μας, καίμε με τις φλόγες ή πατάμε με το όχημα, πάντοτε σε στιλ “arcade”.

Οι μηχανισμοί οδήγησης είναι σαφέστατα παρωχημένοι πια και δίνεται η αίσθηση ενός οχήματος που κινείται χοντροκομμένα. Οι διάφοροι τύποι οχημάτων έχουν αρκετές διαφορές στην κίνηση και τις αντιδράσεις, ενώ υπάρχει ένα βασικού τύπου upgrade σύστημα που περισσότερο βρίσκεται εκεί για να έχουμε κάπου να χαλάμε τους πόντους και να νιώθουμε πως σημειώνεται πρόοδος. Αναβαθμίσεις ίδιου στιλ υπάρχουν και για τα όπλα, ενώ τα διάφορα οχήματα ξεκλειδώνονται παίζοντας.

Ένα σημαντικό πρόβλημα δημιουργείται εξαιτίας της παλιομοδίτικης κάμερας: η οπτική δεν μας επιτρέπει να βλέπουμε τον δρόμο μπροστά μας επαρκώς και έτσι οδηγούμε συχνά στην τύχη. Όταν αναπτύσσουμε μεγάλες ταχύτητες, που είναι και το ζητούμενο, ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας για να αντιδράσουμε είναι δυσανάλογα μικρός, καθώς η περιορισμένη μας ορατότητα δεν μας επιτρέπει να έχουμε τον πλήρη έλεγχο.

Επίσης, ο σχεδιασμός των επιπέδων κάνει ένα σοβαρό λάθος: κάποια στοιχεία του καταστρέφονται άνετα και περνάμε από μέσα τους, ενώ άλλα –χωρίς να το ξέρουμε- ανακόπτουν εντελώς την πορεία μας. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τρέχουμε με τεράστιες ταχύτητες, να διαλύουμε οχήματα και φράχτες με ένα απλό άγγιγμα και να μην επηρεάζεται καν η πορεία του αυτοκινήτου μας, όμως ύστερα να χτυπάμε σε ένα κουτί και να σταματάμε εντελώς, απότομα. Έτσι, σε συνδυασμό με την περιορισμένη ορατότητα, ο σχεδιασμός μάς αναγκάζει να κινούμαστε στην τύχη, να σταματάμε συνεχώς άθελά μας και, γενικά, κουράζει εύκολα.

Οι αποστολές είναι βαρετές, το σενάριο εντελώς ανούσιο, το voice acting κάκιστο ακόμα και για b-movie παραγωγή, οι πίστες είναι σχεδόν ολόιδιες μεταξύ τους, τα όπλα λίγα, οι τύποι εχθρών ελάχιστοι, τα bosses πανομοιότυπα. Σε γενικές γραμμές, το Zombie Driver δεν έχει πολλές αρετές, ιδίως κάτω από σύγχρονο πρίσμα, είναι η αλήθεια, και το remaster δεν διορθώνει προβλήματα της εποχής, απλώς φρεσκάρει την εμφάνιση και τις αποδόσεις του τίτλου.

Όσο βλακώδης κι αν είναι η δράση, όσο κι αν οι αποστολές επαναλαμβάνονται διαρκώς και με θράσος, όσα προβλήματα κι αν έχουν οι μηχανισμοί, δημιουργείται τελικά εκείνο το ευχάριστο συναίσθημα πάνω στο οποίο βασίζονται πολλά παιχνίδια, όπως για παράδειγμα τα Dynasty Warriors. Είναι πολύ διασκεδαστικό να πατάς δεκάδες ζόμπι ταυτόχρονα κάνοντας γκελ με το φορτηγάκι σου, ενώ παράλληλα αμολάς ρουκέτες στο ψαχνό.

Εκτός από το campaign, μπορούμε να ασχοληθούμε με δύο ακόμα modes. Το ένα περιλαμβάνει αγώνες δρόμου, μία πρόκληση στην οποία το όχημά μας «φοράει» μια βόμβα που μας περιορίζει χρονικά και πρέπει να τρέχουμε συνεχώς, και άλλη μία που μας καλεί να καταστρέψουμε όσα περισσότερα εχθρικά οχήματα μπορούμε σε περιορισμένο χρόνο. Πρόκειται για διασκεδαστικές προκλήσεις, που δυστυχώς δεν παίζουν σε multiplayer και έτσι χάνουν το νόημά τους γρήγορα, ενώ φυσικά επηρεάζονται από τα προαναφερθέντα προβλήματα στον χειρισμό και το design. Το άλλο mode είναι η αρένα, στην οποία διαλέγουμε πίστα και αντιμετωπίζουμε κύματα από ζόμπι. Άλλο ένα διασκεδαστικό mode που πλήττεται από την έλλειψη multiplayer (υπάρχουν μόνο leaderboards) και γρήγορα γίνεται επίσης βαρετό.

Το Zombie Driver, λοιπόν, είναι ένας τίτλος που δύσκολα μπορώ να προτείνω, παρ’ όλο που διασκέδασα για μερικές ώρες παίζοντάς τον. Αν έβγαινε ένα sequel ή ένα remake που θα εκσυγχρόνιζε τους μηχανισμούς και θα έφερνε νέους, θα το αγόραζα σίγουρα. Ως έχει, όμως, και ειδικά εξαιτίας της έλλειψης multiplayer, αλλά και του παρωχημένου και κουραστικού σχεδιασμού, δύσκολα θα βρει το κοινό του. Στα θετικά, το ότι αν κάποιος έχει ήδη το παλιό παιχνίδι (ακόμα και μέσω της συνδρομής PS Plus, όταν το έδωσε δωρεάν), παίρνει χωρίς χρέωση το upgrade στην Immortal Edition και ίσως έτσι το βάλει για να περάσει ένα χαλαρό απόγευμα.

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review. 

Σχόλια
Λεπτομέρειες
Τίτλος

Zombie Driver: Immortal Edition - Review

Συντάκτης
20 Αυγούστου 2020
Developer

Exor Studios

Publisher

Exor Studios

Πλατφόρμες

PC, PS4, Switch, Xbox One

Tested on

PS4

Κυκλοφορία

14 Αυγούστου 2020

Είδος

Vehicular combat

PEGI

18

Θετικά

+ Αγνή, mindless διασκέδαση
+ Δωρεάν upgrade για όσους έχουν το παιχνίδι

Αρνητικά

- Παλιομοδίτικος σχεδιασμός επιπέδων, παρωχημένα mechanics
- Η οπτική ανανέωση δεν επαρκεί για να δώσει λόγο να ασχοληθούμε
- Άκυρο σενάριο, βαρετές και επαναλαμβανόμενες αποστολές
- Ελάχιστοι τύποι εχθρών, λίγα όπλα
- Η έλλειψη multiplayer καθιστά τα επιπλέον modes ανούσια

Βαθμολογία
Βαθμόλογία συντάκτη
Βαθμολογία χρηστών
Rate Here
Βαθμολογία
5.5
Συνοψίζοντας

Το Zombie Driver, λοιπόν, είναι ένας τίτλος που δύσκολα μπορώ να προτείνω, παρ’ όλο που διασκέδασα για μερικές ώρες παίζοντάς τον. Αν έβγαινε ένα sequel ή ένα remake που θα εκσυγχρόνιζε τους μηχανισμούς και θα έφερνε νέους, θα το αγόραζα σίγουρα. Ως έχει, όμως, και ειδικά εξαιτίας της έλλειψης multiplayer, αλλά και του παρωχημένου και κουραστικού σχεδιασμού, δύσκολα θα βρει το κοινό του. Στα θετικά, το ότι αν κάποιος έχει ήδη το παλιό παιχνίδι (ακόμα και μέσω της συνδρομής PS Plus, όταν το έδωσε δωρεάν), παίρνει χωρίς χρέωση το upgrade στην Immortal Edition και ίσως έτσι το βάλει για να περάσει ένα χαλαρό απόγευμα.

5.5
Βαθμός
Βαθμός
You have rated this
What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
100%
Τιιιιι ;
0%
Μπαααα
0%
Sad
0%
Rage
0%
/* ]]> */
http://bs.serving-sys.com/serving/adServer.bs?cn=display&c=19&mc=imp&pli=22935073&PluID=0&ord=[timestamp]&rtu=-1